پست های ویژه
دانلود رمان جفت فراری آلفا pdf از جنیفر ایو
با لینک مستقیم برای اندروید و کامپیوتر و PDF
موضوع رمان: عاشقانه، فانتزی، بزرگسال، گرگینه ای
خلاصه رمان جفت فراری آلفا
خیانت، طرد شدن و حالا بازگشت جفتی که روزی همه چیزمو به آتیش کشید؟ محال. شش سال پیش منو گذاشت و رفت، وظیفه رو به من ترجیح داد. بعدش منو فروختن، هشت ماه زندونی شدم، در حالی که بچه شو باردار بودم. فرار کردم، قسم خوردم هیچ وقت گذشته رو دنبال نکنم. اما تقدیر همون جوری که من می خواستم، پیش نمیره…الان با جادو، منو تو قلمروش حبس کرده. میگه: تو از آن منی. از آن اون؟ مسخره تر از این نمیشه. اون نامزد داره و من فرزندی دارم که همه چیزمه. پشیمونیش سنگینه، اما نگاهی که ازش میخونم پر از قسم های شکسته ست. این بار اما من تسلیم نمیشم.این بار، من می جنگم… برای خودم، برای بچهم.
قسمتی از متن رمان جفت فراری آلفا
با یه فشار آروم رو شونم، شفا دهنده رفت. یه صندلی رو نزدیک تخت الیرا کشیدم و نشستم. بی حرکت دراز کشیده بود، سینه اش آروم بالا و پایین می رفت. نور ماه که از تنها پنجره به اتاق می تابید، یه درخشش ملایم روی صورتش انداخته بود، و من خودمو غرق تماشای اون دیدم. اون دیگه اون دختری نبود که من یادم میومد. شش سال پیش، صورتش نرم تر بود، دست نخورده تر از هر چیزی که تو این سال ها اونو سخت کرده بود. هنوزم می تونستم یه تصویر واضح و کامل ازش تو ذهنم بیارم؛ اونجوری که پوستش زیر آفتاب می درخشید وقتی می رفتیم شکار، اونجوری که چشای قهوه ای درشتش رو من ثابت می موند، منتظر حرکت بعدی من هر وقت که داشتیم مبارزه می کردیم…
اونجوری که بینیش جمع میشد و صورتش تو هم می رفت هر وقت باباش بهش میگفت وقت رفتنه، و اونجوری که لبخندش می تونست تاریک ترین روزای منو روشن کنه. گونه هاش پرتر بود، با یه معصومانه گردی ظریف که بهش یه ظاهر تقریبا می داد، انگار که هنوز بدترین چیزای دنیا رو ندیده بود. لایرا وقتی نوجوان بود از گروه فرار کرده بود، و من می دونستم زمان و سختی اونو تغییر میده. موهای بلندش حالا تا شونه هاش کوتاه شده بود، هرچند رنگش همون بود: بلوند مایل به سفید با چند رگه مشکی. لاغرتر از اون چیزی بود که یادم میومد. گردی گونه هاش از بین رفته بود، جاشو زوایای تیزتر، یه خط فک مشخص تر گرفته بود. لبهاش، که یه زمانی حتی تو خواب هم با یه لبخند حسرت بار خمیده بود، حالا تو یه خط خنثی قرار گرفته بود…
انگار که زندگی خندهشو دزدیده بود. حلقه های تیره به آرامی زیر چشماش سایه انداخته بود، و پوستش از اون موقع رنگ پریده تر بود. همینطور که بهش نگاه میکردم، نمی تونستم جلوی حس سنگینی تمام سال های از دست رفته بینمون رو بگیرم. با خودم فکر می کردم تو این سال ها چه اتفاقی براش افتاده و کجا زندگی کرده. هر چقدر هم که گشتم نتونستم پیداش کنم. دیدنش الان یادم آورد که هیچ وقت نمیتونستم دست از اهمیت دادن به اون بکشم…حتی اگه خودم میخواستم. اون فقط یه دختری نبود که بی خبر رفته بود. اون لایرای من بود. وقتی مژه هاش لرزید و یه ناله آروم کرد و تو تخت یکم جابجا شد، نگاهم برگشت به صورتش. دستاشو برد بالا سرش و نالهش بلندتر شد.
