پست های ویژه
دانلود رمان زخمی pdf از زهرا علیرضایی
با لینک مستقیم برای اندروید و کامپیوتر و PDF
موضوع رمان: عاشقانه، انتقامی
خلاصه رمان زخمی
زندان امیر عباس حاتمی را تغییر داد، اما زخم خیانت همسرش هرگز التیام نیافت. حالا پس از هفت سال، وقتی می خواهد صفحه ای جدید در زندگی اش باز کند، ناگهان همان زن قدیمی بر می گردد؛ زنی که با دروغ او را رها کرده بود. امیر میان انتقام و بخشش گیر کرده است. آیا می تواند گذشته را دفن کند، یا این زخم کهنه دوباره خونریزی خواهد کرد؟ داستانی پر کشش از عشق، خیانت و انتخاب های سرنوشتساز.
قسمتی از متن رمان زخمی
قهقهه ام را خوردم. مردک متوهم! دست روی شانه اش گذاشتم و پسش زدم. باش برو شیتیل بده، فقط رفتی بیرون ما رو یادت نره. تمسخرم را گرفت و اخم کرد. پوزخندی به او زدم و از کنارش گذشتم. وزنم در این چند ماه به خاطر این که زیاد فعالیت نداشتم، زیادتر شده بود. شکم چند تکه و عضلانی ام کم کم داشت چربی می گرفت و این اصلا باب میلم نبود. تا به در ورودی برسم، وقت هوا خوری هم تمام شد و درها را باز کردند. یکه و تنها به سمت سلول رفتم. خوشم نمی آمد وز وز اسی را بشنوم. کلا همه چی ز در این یک وجب جا برا یم حکم اعدام را داشت. این که هفت سال را چطور تحمل کردم به چیزی برمی گشت که به آن پایبند بودم.
دمپایی از پا کندم و اولین نفر وارد سلول شدم. طبق چیزی که به گوشم رسیده بود، مراد اصلانی، معروف به کاکمراد، تا نیم ساعت دیگر از راه می رسید. پنج نفر دیگر هم وارد سلول شدند. اسی، ممد، کاظم، سیا و محسن! از بینشان محسن پسر آرام تری بود و کاری به کسی نداشت. به
جرم ضرب و شتم حسابی سر چند گرم مواد ناقابل چند سالی می شد که هم بندمان بود. امان از فقر که به خاطر نداشتن چندرغاز پول دیه، این پسر بین یک مشت هفت خط و لابالی افتاده بود. با تکه چوبی نازک لای دندان هایم را تمیز کردم و گفتم: محسن، یه دهن بخون صفا کنیم!
بی چون و چرا چشمی گفت و شروع به خواندن کرد. حنجره اش الحق طلا بود. ناز نفست! جمالتو عشقه! هر بار این جملات پشت هم برایش قطار می شد. با ورود
افسر نگهبان و مردی میان سال با سبیل هایی خوش حالت و
تابدار، به محسن اشاره زدم که ساکت شود. از جا بلند شدم. افسر نگهبان روبه من گفت: مهمون دارین! اذیت و آزار نکنین که باز بیفتین انفرادی! مخاطبش همه ی ما بود. مرد با چشمانی غم زده، پا داخل سلول گذاشت و سلام کرد. نگفته و نشنیده می دانستم که این مرد، اهل کار خلاف نیست. خاصیت حرفه ام همین بود که اگر یکبار به آدمی نگاه می کردم، تا ته ماجرای بی گناهی و یا گناهکار بودنش می رفتم.
