پست های ویژه
دانلود رمان نفرین شدگان مورانثا pdf از موریگان
با لینک مستقیم برای اندروید و کامپیوتر و PDF
موضوع رمان: عاشقانه، فانتزی، بزرگسال
خلاصه رمان نفرین شدگان مورانثا
جنگل دال فارن پناهگاه شش نژاد دورگه است که زیر سایه نفرین الهه شب زندگی می کنند. سای آر، دختر قبیله روباه ها که استعدادی غیر عادی دارد، و والتر، گرگی وحشی که با غریزهاش می جنگد، متحد می شوند تا نفرین را بشکنند. اما بیداری این نیروی باستانی، موجوداتی ترسناک و رازهایی قدیمی را بیدار می کند. نبرد نهایی تعیین می کند که آیا راویان سرنوشت می مانند یا شورشیان؟
قسمتی از متن رمان نفرین شدگان مورانثا
قدم زنان نزدیک شد. نگاهی کوتاه به ریشه های خشک شده در سینی چوبی انداخت و گفت: این بیماری دیگه به ندرت دیده میشه. شاید بهتر باشه وقتت را صرف چیز ی مهم تر کنی، شاگرد. آریسا، بی آنکه نگاه از کتاب بردارد، آرام پاسخ داد: میدونم. اما این برای من فقط بیماری نیست… شاید هم فقط یک عقده ی فراموش شده ست. اگر درمانی وجود داشت، مادرم زنده می موند. کالریس مکثی کرد، سپس با نرمی گفت: پس میخوای کاری کنی تا هیچکس، فقدانی مثل تو را تجربه نکنه…آریسا سر بلند کرد. نگاهش هنوز آرام بود، اما ته آن سایه ای از اندوه می درخشید. من از مرگ اون زخمی نشدم. چون چیزی یادم نیست. اما خالی بودن جای اون … آن درد واقعی بود. دردِ نبودنش.
من این خلاء رو، این بی صدایی رو، تحمل کردم تا به این نقطه برسم. کالریس با رضایت به چشمان شاگردش خیره شد. در عمق نگاهش چیزی میان افتخار و اندوه وجود داشت. و حالا رسیدی اینجا. یه قله از کتاب و دارو و تئوری…اما هنوز رهبر نشدی. چون قله، جای ایستادنه. نه حرکت. آریسا لحظه ای با تردید گفت: چرا نه؟ من دانش دارم، روش، بینش، احترام… حتی شور رهبری. استاد با لبخندی آرام به جلو خم شد. تو هنوز اشتباه نکردی، آریسا. هنوز با ترس از سقوط آشنا نیستی… درس خوندی. قانونو حفظ کردی… چون امنه. ولی رهبری…یه مرزه. نه سفید، نه سیاه. یه خط باریک خاکستر ی که باید روش بری، بدون اینکه بدونی تهش کجاست.
آریسا ساکت شد. دستش را روی کتاب بست. و اگر آماده باشم؟ اگر بخوام… از مرز عبور کنم؟ کالریس با لحن پدرانه ای زمزمه کرد: پس فرصت رو جستجو کن. چیزی یا کسی را پیدا کن که تو را وادار کنه از این میز جدا بشی. درمان تو، پاسخ تو، در میان سطرهای این کتابا نیست. شاید در ریشه ی گیاهی کشف نشده باشه یا شاید در زخمی که هنوز نبستی. سکوت میان آن ها نشست. سوت آرامی از پنجره نیمه باز به گوش می رسید. آریسا، با غروری آرام، اما تزلزلی پنهان در نگاه، به گیاهان رو آورد، اما کلمات استاد مثل بذر در دلش نشسته بودند. فقط یک ساعت فرصت داشت تا دوباره به پُست نگهبانی اش بازگردد. در این زمان کوتاه، تنها یک مقصد به ذهنش رسید؛ جایی که قلبش را آرام میکرد، زیر درخت بلند سرو کوهی، در مرتفع ترین نقطه ی تپه…آنجا که پدرش آرمیده بود. سنگی بلند و خاکستر ی بر مزار او نهاده بودند؛ نه نامی، نه نشانی، فقط سکوت. والتر که رسید، آرام شد.
