دانلود رمان دردم از یار است و درمان نیز هم pdf از مهسا پناهی

دانلود رمان دردم از یار است و درمان نیز هم pdf از مهسا پناهی

با لینک مستقیم برای اندروید و کامپیوتر و PDF

موضوع رمان: عاشقانه، زناشویی، روانشناختی

خلاصه رمان دردم از یار است و درمان نیز هم

هر بار نفرت را عقب انداختم: برای شنبهٔ بعد، برای ماه بعد، برای اسفندِ بی‌پایان، برای اسفندِ موهوم، برای روزهای ناممکن، برای روزهای خیالی …

قسمتی از متن رمان دردم از یار است و درمان نیز هم

-تو که از هر ده تا حرف من یکیش رو هم درست نشنیدی برم به سودا به زنگ بزنم، بلکه اون بهم گوش کنه. و من فورا پرسیدم: الآن بهشون جواب میدی؟ -خل شدی؟ الآن جواب بدم که فکر می‌کنن هولیم، بهشون میگم باید محمد از شیفت برگرده خستگیش که در رفت باهاش صحبت می‌کنم بعد به پناه می‌گیم. با حرکت سر ایده‌ی ناب مامان را تایید کردم. خدا را شکر که بود و برایم مثل یک سرعت گیر عمل می‌کرد. وگرنه من و مغزم در همین چند دقیقه تا طراحی پیراهن عروسی‌ام پیش رفته بودیم‌. همین که در اتاق بسته شد تلفن را برداشتم تا با مژگان تماس بگیرم رفیق شفیقی که تمام مدت عاشقی من را از بر بود و برایم خون دل خورده بود.

تا تماس وصل شود به این نتیجه رسیدم که می‌خواهم از تور روی سرم منگوله‌های رنگی آویزان باشد و با «الو؟» گفتن مژگان تمام ماجرای امروز را از «ب» بسم الله تا «نون» والضالین تعریف کردم -دیدی گفتم عاشقمه؟ -من این همه شما دو نفر رو کنار هم دیدم یه بار محض رضای خدا ندیدم نگاه خاصی بهت داشته باشه. لب‌هایم آویزان شدند، تازه داشتم به تکه دوزی دور کمر پیراهن عروس فکر می‌کردم چرا ذوقم را کور می‌کرد؟ -مژی تو همه‌ش باید بزنی تو پر من؟ حقوق می‌گیری بابتش؟ -چقدر تو خری به خدا، برای چی باید بزنم تو پرت اونم همچین شبی، من فقط زیادی واقع بینم دست خودم نیست. -آخه چرا میگی معین دوستم نداره؟

صدای بازدم کفری‌اش آمد. -واقعا با بیست و پنج سال سن نشستی من جواب این سوالت رو بدم؟ نفهمیدی یا خودت رو به کوری زدی؟ دوباره می‌خواست تکرار مکررات کند، همه را از بر بودم اما منتظر ماندم تا تکرارشان کند و ببینم چیزی در دلم تکان می‌خورد و منعم می‌کند یا نه؟ -معین چهار سال کارشناسی ادبیات خونده، دو سال ارشد، چهار سال دکترا. از بعد فارغ التحصیلیش هم که خیر سرش همون دانشگاه تهران مونده داره تدریس می‌کنه. -خب؟ -خب که… هزارتا فحش بد به توی زبون نفهم. این همه سال همه‌ی نثر و نظم‌های این بشر رو جویدی، تا حالا حس کردی یه کدومشون، یعنی محض رضای خدا یه کدومشون مال تو باشه؟ …