پست های ویژه
دانلود رمان آن شب pdf از مریم پیروند
با لینک مستقیم برای اندروید و کامپیوتر و PDF
موضوع رمان: عاشقانه، بزرگسال
خلاصه رمان آن شب
یک اشتباه در تاریکی، یک عمر عذاب! ماهین، دختری بی گناه که در خانه امن برادرش مورد دست درازی دوست صمیمی او قرار می گیرد. حالا به نام “حفظ آبرو” مجبور به ازدواج با او شده است. مردی که ادعا می کند پای عملش می ایستد، اما آیا این ازدواج اجباری می تواند زخم های آن شب وحشتناک را التیام بخشد؟ داستانی تکان دهنده از سنت های سمی جامعه که قربانیان را مجبور به زندگی با شکنجه گرانشان می کند. آیا ماهین می تواند در این جهنم تحمیلی دوام بیاورد یا…؟
قسمتی از متن رمان آن شب
چرا ازش پول گرفتی اصلا ؟ تو که نمی تونستی پولشو برگردونی چرا مسئولیت انداختی گردنِ خودت…یه دقه ساکت میشی ببینم چه گوهی بخورم… شبیه بچه ها ویز ویز حرف میزنی؟ اون موقع که گرفتم وضع دلار این نبود که، ازش دلار گرفتم، قرار شد به دلار هم پس بدم. چشمام از حماقتش تا آخرین حد گشاد شدن… اگه سنم ازش کوچیکتر نبود یا جراتشو داشتم بهش میگفتم مگه از تو احمق تر هم هست، واقعا کور بودی اوضاع مملکتو ندیدی که رفتی ازش دلار گرفتی؟؟ وای میلاد، اصلا معلوم هست داری با زندگیت چیکار میکی، مارو هم انداختی تو دردسرِ کارات. مگه کفِ دستمو بو کردم قراره اینجوری بپیچونن واسمون… انگار وضعیت مملکتو من باید جوابگو باشم. نمیبینی قیمتارو، شخمی شخمی دارن میرن بالا.
الان من چیکار کنم؟ بمونم خشکم بزنم اینجا، یا برم تو دهنِ شیر ببینم چه مرگشه؟ اون مگسم نیست، چه برسه به شیر. صدایی که از پشت سرم اومد، نگاهمو به پشت سرم دوختم. خانم مهینی از توی دفتر اومد بیرون و داشت درو قفل میکرد که منو دید و چشماشو تنگ کرد. الان میگه چرا نرفته هنوز؟ مگه چند دقیقه پیش خداحافظی نکرده بود؟ گوشم به میلاد بود و نگاهم به خانم مهینی. هیچکدوم ار همکارات ماشین نیوردن؟ خانم مهینی: چی شده خانم فاخری؟ نرفتی هنوز. بارونه، زنگ زدم ببینم داداشم میتونه بیاد دنبالم. چتر که همرات بود… صبح دیدمش تو دستت. آره ولی، می ترسم برم سر خیابون تاکسی گیرم نیاد.
اون روز خیلی ایستادم تا تاکسی برام ایستاد. حیف شد پس … منم ماشین نیوردم. خونه داداشم یه خیابون بالاتره، دارم میرم اونجا… می خوای توام همراهم بیای؟ بخشکی شانس… حالا هر روز ماشین می اوردها، امروز از شانس بدم بدون ماشین اومده. میلاد توی گوشم با حرص گفت: گندش بزنن… ماهین… ماهین؟ بله؟ خانم مهینی: خب بسم الله پس بزن بریم. فکر کرد به اون گفتم بله و میخوام باهاش برم. نه ببخشید، با داداشمم پشت خطه هنوز. آها. میلاد: صبر کن الان یکاریش میکنم. چیکار؟ تو بمون… ده دقه دیگه اونجام. خیالم راحت شد و نفسم رو آسوده بیرون دادم.
تماس رو قطع کردم و به خانم مهینی گفتم: داداشم ده دقیقه دیگه اینجاست… ممنونم ازتون. خب خداروشکر، پس من برم اشکالی نداره؟ نه خواهش میکنم. درِ ورودی رو همینجوری ببندم دیگه؟ آره، عصر دوباره باید بیام یه سری تایما کلاس دارن… آ راستی تا یادم نرفته. قدمی جلوتر اومد. انگار می خواست یه مطلب مهم رو بازگو کنه. نگاهم به دستکش های سفیدِ توی دستش بود و چتری که توی دستش قرار داشت. اون آقایی بود که گفتم برای بچهش یه مدرسِ خصوصی می خواد که تو خونه تدریسش بده. کدوم آقا؟ همون که گفت بچم سندروم داره نمیتونه درست راه بره. یادم اومد. چند روز پیش در موردش بهم گفته بود و من با مخالفت بهش جواب نفی دادم…
